ABD ile ilişkiler o kadar kritik ve hassas ki adamlar istediği zaman bizim ekonomimizi alt üst edebilir ve bütün yatırımcıları bizden uzaklaştırabilir. ihracatta da sorun yaşayabiliriz. hatta iran gibi imajımızda kötülenebilir.

ama onlar da sabır bırakmıyor ki ülkede!

afedersiniz ama bu durum iki ucu bir şeyli değnek gibi. ayrıca atsan atılmaz satsan satılmaz.

bir kere burada hata İsmet İnönü zamanında yapılmaya başlanmış ve zaman içerisinde feci halde ABD'ye bağımlı hale gelmişiz. şimdi de her adımda onların fikrini almak ve öğrenmek zorunda kalıyoruz. ABD'de bize özel önem veriyor çünkü geleceğin petrol, bor ve doğalgaz kaynağı Türkiye. bilhassa Güneydoğu Anadolu Bölgesi.

ABD'ye diklenme ve rest çekme devam ettiği sürece savaşa doğru yol alınıyor gibi geliyor bana. ABD bizi barış halinde, ekonomik ve siyasi olarak yönetemediği zaman savaşa başvurmak zorunda kalabilir.

onun için Türkiye'nin 2. Abdülhamid'in çok iyi uygulamış olduğu denge politikasi uygulaması gerektiğine inanıyorum. yeni duruma göre yeni müttefikler edinmeli. kendini sağlama almalı. yalnız kalmamalı.

bence abd ile ilişkiler konusunda bilmediğimiz bilemediğimiz çok şey var.

dış politikada herşeyi bilmek mümkün olmuyor.
örneğin en büyük ticari atılımın yapıldığı ve ülkede halkın gerçekten ekonomik rahata erdiğini düşündüğü dönem menderes dönemi olmuştur.

ancak yassıada idamlarından sonra halk yavaş yavaş öğrenmiştir ki ceplerine giren her fazladan kuruş abd den gelmektedir.

imf diye bi illet vardır ki organizmamıza girişi de bu döneme rastlamaktadır.

nitekim ben özellikle fatin rüşdü zorlu ve adnan menderesin ısrarla idama götürülmesinin ana sebeplerinden biri olarak bunu görmekteyim.

asıl anlatmak istediğim, iyi görünen şeylerin de bigün tu kaka olacağına karşı duyduğum tedirginlik..