Uzaktaki dostuma:
Selamına selam ederim gerçek dostum;
Soğuk Konya' nın soğuk bir mahallesindeyim. Öyle bir yer düşün ki; seyyar satıcılar bağırmıyor, sokaklarda çocuklar görünmüyor, kızlar hep boyalı, erkekler hep jöleli. Tam bir ızdırap yeri.
Öyle bir yer düşün ki; bastığın kaldırım bile kızıyor sana. Çek ayaklarını diyor üstümden, ben alışgın değilim basılmaya, insan taşımaya. Burda ağaçlar bile büyümüyor dostum. Geçen üç senede acılarım büyüdü, sevgilerim küçüldü. Yamaçlarımdaki kardelenler bile azmini yitirdi ama burdaki ağaçlar halen daha aynı. Ne büyüdüler ne küçüldüler.
Burası öyle bir yer ki dostum; devamlı rüzgar esiyor sessiz sokaklara inat. Beraber oynadığımız kaldırımlardaki gibi burdaki kaldırımlarda toz yok, burdaki tozlar devamlı yer değiştiriyor ve hiç görünmüyor. Tramvay bile hızla kaçıyor burdan. Bu mahalleye gelirken çıktığı rampada ağlıyor, yavaşlıyor ve mırıldanıyor. Giderken bırakıyor kendini rampanın eteklerinden çocuk misali. Anlayacağın o cansız, ruhsuz makina bile sevmiyor bu mahalleyi.
Kuşlar bile ötmüyor burda, onlar bile sıkılıyor. Düşünebiliyor musun dostum? Dünayanın en özgür canlıları bile hüzünlü burda.
Apartmanları anlatmak isterdim ama gerçek dostum, emin ol; anlatacak, bahsetmeye deyecek pek bir şey yok; binaların yüksekliklerinden, düzensizliklerinden, parfüm kokulu asansörlerinden ve ardından yüksek sesli müzik sesi gelen kapalı kapılar haricinde.
Bir sen varsın aklımda, bir annem, bir aşkım, bir de bir kaç arkadaşım var.. Herkesin göründüğü ama aslında hiç kimsenin olmadığı bu mahallede bunşar dostluk ediyor bana. Cehennemdeyim zannetme sakın. Arada sırada bir kaç küçük çocuk görüp sevmesem, buranın vatan toprağı olmadığını bilmesem Allah beni sürgüne yolladı diye düşüneceğim.
Burası Konya dostum. Burası Bosna Hersek mahallesi. Burada herşey mezun olma sevdasına bağlı. Oturulan koltuklar, yatılan yataklar bile hep mezun oluancak günü bekler.
Burası soğuk,burası sıkıcı, burası yalnız... Burada hiçbir şey gerçek değil dostum hiçbir şey...
-------------
