Kızmak değil aksine teşekkür ediyorum en azından anlamaya çalışıyorsun.Ama inanç farkımızdan ötürü anlayamaman normal.
Şimdi ben sana bir soru sorayım,biraz ikimizi de süşünmeye sevketsin.
Şimdiki sorun iyilik/kötülük yaparken tanrıyı düşünmemem.Bu da sana tanrının hayatımın içinde yer almadığı anlamını ifade ediyor sana.Öyleyse sen iyilik yaptığında hiç tanrıdan gelecek ödülü düşünmediğin oldu mu?
Yani o anda gerçekten yardım edesin geldi ve yaptın;ancak eyleminde sevap kazanma düşüncesi yoktu.,
Muhakkak ki bir örneği olmuştur.Görüyorsun ki bunun tanrının senin hayatında yok olmadığını göstermez.İbadet kavramı biraz karmaşık ne yazık ki deist düşünceyi incelemeni önereceğim ama okumayacağım diyeceksin ..

iyi biliyosun aslında; en azından şimdilik okuma arzum yok
teşvik edecek bişey de olmadı : )

sorduklarıma bir cevaptan çok misilleme olan soruna gelince
(hala o sorular kafamı kurcalıyo haberin olsun )

hiç bir iyiliğin sadece içinden geldiği için yapılacağına inanmıyorum

sadece alışırsın iyiliğe belki; sistematikleşir (bazıları için olabilir yani dediğin; ama tümünün sebebi belli ve aynı; alışılmış eylemler olur onlar da )
önemli olan genel yaşayış felesefedir; niyettir yani

şöylesi ise kendi adıma daha açıklayıcı olur sanırım;
hiç bir iyiliğimi sadece içimden geldiği için yapmadım
(zaten sadece içimden geldiği için yaptığım bi eylemden ötürü Allah'tan ödül bekleyemem)
ben Allah'ı memnun etmek istediğim için içimden geliyor iyilik
dolayısıyla inan! her iyiliğimde aklıma geliyor

sebebi o zaten; nasıl düşünmeyeyim?

ben o memnuniyet ödülü için yaşıyorum
bunun adı; çıkarsa çıkar!
beni yaratanı memnun etmeye çalışmaktan utanmam...

eğer bütün dünya pollyannalarla dolu olsaydı;
o zaman sadece diğerlerini mutlu etmek ve bu mutluluk döngüsünün devam etmesi adına yapabilirdim iyiliklerimi

ama bu kadar riyanın; vahşetin olduğu bir dünyada
insan "sürekli olarak" sadece içinden geldiği için iyilik etmez; edemez
çünkü bi zaman sonra artık içinden gelmez!

Ama bence diye başına yazmayı unutmuşsun çünkü inan ki içinden gelenler oluyordur.Peki iyilik yaparken Allah'ı düşünmeyen adamlar dediğin gibi Allah'ı hayatına yerleştirmiyor olabilirler mi?Bence ölçüt bu değil.
Hayatında hiç kötülük yaptın mı peki..

yok işte; dedim ya hani sistematikleşir bazen iyilikler bile sebebi belli alışkanlıklar olabilir diye.

yani kişi Allah'ı o an düşünmediğini iddia etse de
iyilik yapmasının sebebi; eğer ki Allah'a inanıyorsa; onun memnuniyeti beklentisidir.
ama iyiliği alışkanlık haline gelir; her yaptığını sebebini düşünerek yapmayabilir (sebebi bellidir; alıştığı için düşünmez; otomatik yapar)
böylesine ben elbette ki hayatında yaratıcı yok diyemem
(ha sonrasında ona da niye iyilik yaptığı sorulunca; Allah rızası için yapmadım; içimden geldi sadece derse onunla da sonuna kadar tartışırım; yaratıcısının hayatındaki varlığı konusunda)

ben düşünüyorum her seferinde mesela; eylemimin başında değilse sonunda illa ki.

sana gelince; sen diyosun ki:
"ben iyiliklerimi Allah'ı memnun etmek için yapmıyorum"
bu başka bi şey
yani bunu farkında olunan bir yaşayış olarak dile getirmek çok başka
seninki o bahsettiğim sistematikleşmeden olmuyo o zaman

sen iyiliklerinden bahsederken; öylesine kendine aitleştiriyosun ki ben yaratıcını hayatına o yüzden yerleştiremiyorum
çünkü sen açık açık; ben O'nun yüzden yapmıyorum; ödül ceza verirse de verir diyosun (naapiiim )

zaten ısrarla diyorum ya
içinden geldiği için yaptığın bi eylem yüzünden yaratıcın sana niye ödül versin?
bu büyük çelişki...

kötülüğe gelince;
yaptım tabi ki; gerçi kötülük mü hata mı tam kestiremem ama elbette yaptım ben de..

şeytanın bahaneleri daha çekici gelmiş ki o an için; yapmışım
ama sonrasında pişman olmadığım; tövbesini etmediğim; telafisi için çalışmadığım bi tanesini hatırlamıyorum

bütün bunların tek sebebi de hesap korkusu
"yoksa herkes yapıyor kötülük; hata" demek hiç zor olmazdı(hesabını düşünmesem devam edebilirdim; hele kötülük yaptığım da kötüyse bana göre; zerre kadar da pişman olmazdım)

gayet insani bi tutum olurdu vallahi : )

Bak şimdi kendin de söylüyorsun kötülük yaptım.Muhtemelen eylemin sırasında aklına Allah'ın gelmedi yada ceza korkusu bu işte senin hayatında Allahın yerinin olmadığını göstermez.Haksız mıyım?
Şimdi dediğin bir konunun da üzerine gitmek istiyorum.Eğer Allah için yapmamışsan niye Allah sana ödül versin ki diyorsun.Bu da çok ters.Şu şekilde örnekleyeyim.Gene klasik örneğimiz yaşlı teyzemizin üzerine gidelim ..
Yaşlı teyzemizi gene gördük.Karşıdan karşıya yardım etmek de istedik ama o anda herhangi bir engel olmadığı halde,ya aklımıza başka birşey geldi unuttuk,ya da üşendik bişi oldu işte.Müslümanlığa göre yapmasan bile o an içinden geçmesi yapmış sevabını hesap defterine işler.Şimdi biz bu teyzeyi karşıya geçirmeyi düşünürken Allah'ı düşünürsek geçer düşünmezsek geçmez mi?
Bana göre hayır öyle bir durum yok.Yani o andaki düşünce yeterli demeye çalışıyorum.Yalnız,birşeyin farkına vardım,(bugün),bir iyilik yaparken hani hanemize bir iyilik geçer düşüncesi farkında olmadan aklımdan geçti,sonra bu tartışmamız aklıma geldi.Demek ki ya arada sırada benim de aklımdan geçiyormuş,müslümanlıktaki hani sevap kazanırız mantığı.Ama gene aklımdan geçmese de tanrının hayatın içinde yok olacağını düşünmüyorum.Yani ben doğal yaşasam aklımdan geçmese de tanrı bana iyiliğimi kötülüğümü yazacak..

bak şimdi
benim kötülük yapmam Allah'ı düşünmemen anlamına gelmiyor
hani dedim ya Allah'ı düşünürüm eylemimin başında değilse sonunda illa ki diye..

yani o an kötülüğü yaparken; şeytan bana öyle bahaneler sunar ki; ben onun kötülük olmadığına inandırırım kendimi
sonra düşündüğümde anlarım ki; hata
işte o zaman Allah'ın hesabı korkutur beni; tövbesini eder telafisi için çalışırım..

gelelim yaşlı teyzemize
yaşlı teyzeye yardım etmeyi isteyip bi şekilde edememek aslında bambaşka bi mevzu
bence kıyasa çok müsait değil ama
burda da önemli olan niyettir senin de dediğin gibi
fakat niyet kavramının da islami literatürde anlamı açıktır

İbâdetleri, emre itâat ve Allahü teâlânın rızâsına kavuşmak için yaptığını kalbinden geçirmek.

adam; "yaa Allah rızası için değil ama içimden geldi yardım edeyim" deyip de yardım edemiyorsa onun niyeti (niyet değil zaten) de sevap kapsamına girmez(farkındayım ifade komik oldu biraz )

aklımdan geçmişse Allah yazacak diyemezsin
aklından o iyiliği Allah rızası için yapmak geçtiyse Allah yazacak
çünkü iyiliği düşünmenin de sevaplara yazılması için
o düşüncenin de Allah rızası için olması gerekir (niyet olması yani)

dolayısıyla daaa senin eylemlerinde Allah'ın bi etkinliği; sebeplerinde memnuniyeti düşüncesi olması gerekir ki; Allah'tan ödül bekleyebilesin

ben farkında olunan bi yaşayış tarzından bahsediyordum

demişsin ya ben de arada düşünüyorum diye
işte o zaman senin konumun değişir
sen o zaman iyiliği otomatiğe bağlamış ; alıştığı için ve hepsinin sebebini zaten bildiği için iyiliği sebebini özellikle düşünmeden yapanlardansın bence...

sen "ben iyiliklerimi Allah'ı düşünerek yapmıyorum" dediğin için tartışmıştım..

O zaman tartışma bir sonuca bağlandı evet belki de ben artık birşeyleri düşünmeden yapıyorum derken aslında düşünüyorum ama düşündüğümün farkında değilim şeklinde değiştireyim.(Allah rızası için içiçn değil ama içimden geldiği için yapıyorum bu nasıl bomba bir cümledir )
Ama benim kastettiğim senin bomba cümlendeki şey değildi.Ben bu konuda bunu kastetmemiştim.Yani Allah rızası için yapıyor bunu biliyor ama iyilik yaparken bu aklına gelmiyor.Benimki buydu.
Ben de başta senin Allah için iyilik yapıyorum cümleni ters algıladım.Dün farkettim nasıl düşünce olduğunu.Yani senin kastettiğin hani hem de sevap olur düşüncesi.Yani önce sevap sonra iyilik düşüncesi.Senin dediğin sevaptır..Offf ne zor bu nette düşünce aktarmak ya ..

Redneksİ yazmış:

Ben de başta senin Allah için iyilik yapıyorum cümleni ters algıladım.Dün farkettim nasıl düşünce olduğunu.Yani senin kastettiğin hani hem de sevap olur düşüncesi.Yani önce sevap sonra iyilik düşüncesi.Senin dediğin sevaptır..Offf ne zor bu nette düşünce aktarmak ya ..

zormuş hakkaten
senin cümleler daha bomba vallahi

çok ters algılayacak bi şey yok aslında:
Allah iyiliğe ve ibadete sevap yazdığı ve sevabı çok olanı cennetine aldığı için cennete gireyim diye sevabım olsun; sevabım olsun diye de iyilik yapayım; ibadet edeyim diyorum

ilk hali de son hali de budur; yanlış anlaşılmasın : )

e şimdi benim kafam karıştı ayrıca
tartışma bitmedi sanki başa döndük
yani biz bu konuya nerden girdik; niye girdik
gerçi geçen sayfada var
ama ben bakınca bi şey anlamıyorum
ne oldu şimdi

İnan ki buraya nereden geldik geçen sayfaları okumadan nereden geldiğimizi ben de bilmiyorum..İnançlardan dolayı iki farklı Allah'la karşı karşıyayız.Daha doğrusu iki farklı tanrı düşüncesi ile karşı karşıyayız.Benim seni anlamam daha kolay oluyor çünkü sonuçta müslüman arkadaşlarım var.Ailem dinine çok bağlı olmasalar da müslümanlar;ama senin beni anlamanda zorlanman normal.Büyük ihtimalle ilk defa karşılaşıyorsun yada önceki karşılaştıkların bir yerde red noktasına gelirken cesaret edemiyorlar.Ya benim esas merak ettiğim ateistlerin tam olarak dayanağı nedir?